In december hebben bij Ohel Abraham verscheidene mensen de noachitische eed afgelegd. Veelal waren dit mensen die al jarenlang als ben of bat Noach leefden en nu een erkenning ontvingen vanuit de rabbinale wereld. Voor anderen was het afleggen van deze eed meer dan een erkenning van het leven als noachiet, namelijk een eerste stap naar een leven als ben Abraham, oftewel als deel van Am Jisraeel.

Gioer

Ook ik heb de noachitische eed afgelegd als eerste stap in mijn gioerproces. Niet dat het afleggen van de eed nodig is voor een gioer. Het is geen vereiste wanneer iemand voor een beet dien verschijnt. Toch wilde ik de eed afleggen om voor mijzelf, voor de mensen om mij heen en de Joodse wereld te laten zien dat ik een punt zet achter mijn ‘oude’ leven en mijn gioerproces serieus neem. Op dit moment weet ik nog niet hoe dit proces eruit zal gaan zien, maar wel dat ik ooit zou willen uitkomen. Het heeft geen haast Joods te worden. Belangrijk is nu te leren en mijn leven als noachiet te vervullen.

Twee verschillende rollen

Ik heb tijdens de voorbereidingen naar het afleggen van de noachitische eed nog eens nagedacht over de verschillende rollen in deze wereld en mijn keuze voor een van deze rollen. Ik had het niet beter kunnen verwoorden dan rabbijn Cherki:

Het werk van Hasjeem kent zowel een interne als een externe component. De vraag is wat de meest effectieve component is: het interne of het externe. Dit kun je vergelijken met het hart en de ledematen: je kan niet leven zonder je hart, maar een hart zonder ledematen heeft geen betekenis. Het leven bestaat dankzij het geheel.

Keuze

Zo stelde ik mijzelf de vraag waar wil ik deel vanuit maken? Van het hart of de ledematen? Voor mij is het antwoord helder. Ik wil deel uitmaken van het hart. Een stap die geen gemakkelijke is.

Anderhalf jaar geleden stond ik met een paar Joodse vrienden tijdens Simchat Tora bij de Kotel in Jeruzalem. Er werd door de mannen gedanst met de Tora-rollen. De blijdschap en de liefde voor de Tora overviel me. Dit was wie ik was. Dit was mijn volk. Tegelijkertijd was er verdriet, omdat ik er niet echt bij hoorde.

Dit was een moment die mijn keuze voor het jodendom bevestigde. En vaak als ik een beracha zeg of een mitswa doe, dan voel ik weer die blijdschap en voel ik mij verbonden met Hasjeem en Zijn volk. Ik moet denken Rut die tegen Naomi zei:

Dring er bij mij niet langer op aan u te verlaten en terug te gaan, bij u vandaan. Want waar u heen gaat, zal ik ook gaan, en waar u overnacht, zal ik overnachten. Uw volk is mijn volk en uw God mijn God.

— RUT 1:6

Ohel Abraham en gioer

Ohel Abraham is een plek waar iedereen welkom is, vragen kan stellen en kan leren. Er is een plek voor mensen die de stap van ben Noach naar ben Abraham willen maken. Hoewel het niet mogelijk is gioer te doen bij Ohel Abraham kan je hier ongedwongen leren om toch stappen vooruit te zetten. Of je nu noachiet wilt blijven of de stap naar gioer zou willen maken.

Pin It on Pinterest

Share This